poniedziałek, 18 listopada 2013

Normalna herbata i niewłaściwa kawa, czyli przewodnik po holenderskich napojach

Holendrzy uwielbiają kawę... Są zaraz po Skandynawach i Austriakach najbardziej kawopijnym narodem. Jeśli w biurze zepsuje się automat do kawy, wszyscy wpadają w panikę i osowiałość, a chaos bierze górę. Czasem zaczynają się też pielgrzymki na inne piętro biurowca ;) Oczywiście jest to zazwyczaj zwykła, czarna kawa. Żadnych udziwnień, upięknień czy innych fanaberii, jak na holenderską pragmatyczną modłę przystało. Napój ma być praktyczny i tyle. Stąd również herbata zwykle jest czarna. 

Brzmi nudno prawda? Okrooopnie... Aż mi się nie chce moich holenderskich gości pytać, czego by się napili, w obawie, że usłyszę takie usypiająco-dołujące zamówienie. Ale jest jeden mały szczególik, który zawsze wywołuje u mnie mały uśmiech. Mianowicie: nazewnictwo owych napojów. Holendrzy lubią wszystko nazywać po swojemu i najchętniej dobitnie. Dlatego też czarna herbata nazywana jest gewone thee (czyli normalną herbatą, co jeszcze jestem w stanie zrozumieć, bo w Polsce też się tak czasem mówi), a kawa z mlekiem... koffie verkeerd. Niewłaściwa kawa. 

Zła kawa czy chcesz taką specjalnie?
Już widzę oczyma wyobraźni, jak dawno, dawno temu pewien Holender, widząc jak inny dolewa do czarnego nektaru odrobinę mleka, złapał się za głowę i wykrzyknął: "Co ty wyprawiasz?! Źle tą kawę robisz. Toż to niewłaściwy sposób!". Tak jakoś się przyjęło i teraz każdy, kto lubi latte czuje się jak odmieniec i niedouczony dziwak, kiedy zamawia swoją "niewłaściwą kawę". Mleka mu się zachciało? Wstyd i hańba ;)

A propos zamawiania napojów. Na pierwszy rzut oka karta w knajpie może trochę dezorientować. Czym właściwie się różni sinaasappelsap od jus d'orange? I jedno i drugie znaczy sok pomarańczowy, zatem czemu cena taka różna? Odpowiedź jest bardzo prosta: jus d'orange to świeżo wyciskany sok z pomarańczy, podczas gdy ten drugi jest sokiem butelkowym (tudzież kartonowym). I po co te dziwne utrudnienia? Czyżby w języku holenderskim nie istaniało wyrażenie "świeżo wyciśnięty"? Ano pewnie, że istnieje... vers geperst. Ale można z czasem zauważyć wesołą zależność. Nawet jeśli w języku ojczystym istnieje właściwy odpowiednik, jeśli Holendrzy chcą podkreślić fantazyjność i ekskluzywność danej rzeczy, odniosą się do języka francuskiego. W końcu zwykłe "świeżo wyciśnięty sok" brzmi tak prymitywnie, a stoep jakoś tak prostacko. A można tak finezyjnie: trottoir, choć nie zmienia to faktu, że wciąż mowa o tym samym, prostym... chodniku ;) 


Soki sokami, dla mnie pewne wyzwanie stanowiło rozszyfrowanie menu w poszukiwaniu... wody. No bo jak to tak... czemu nie ma nigdzie water czy choćby uniwersalnego aqua? Zamiast tego jest spa. To my będziemy pić, czy się w basenie relaksować? Ok, ok... To jeszcze nie było takie skomplikowane. Ale które to woda niegazowana: spa rood czy spa blauw?? Ja nie chcę żadnej czerwonej wody! Dzięki Bogu nasza współlokatorka z okresu wczesno-przeprowadzkowego zawsze pijała wodę gazowaną. I tak jakoś mi się zapamiętało, że etykieta była zawsze czerwona. A idźcie wy do diabła z tymi swoimi kolorami ;)

Ordinary tea and wrong coffee... other words: what to drink when in Holland

Dutch people love coffee. They are the biggest coffee-drinkers in the world just after the Scandinavians. If a coffee machine in is broken, the whole office starts to panic and everything falls into chaos. Sometimes a pilgrimage to another floor in the office building is needed ;) And of course if they have their coffee, it’s a simple, black one. No extras, weird additions, decorations or other frills. Very Dutch and pragmatic. A drink should be practical. That’s all. Same story with tea. Also black.


Sounds boring, isn’t it? Terrible… Makes me not wanna ask my Dutch guests if they would like something to drink, cause I’m too afraid to hear this depressingly boring order in answer. But there is one small, tiny detail that always makes me smile. The names. The Dutch like to give their own names and they also do it very clearly. That’s way black tea is called gewone thee (which doesn’t surprise me that much, in Poland we do the same) and coffee with milk is… koffie verkeerd. Wrong coffee. 

Wrong coffee or you want it like that on purpose? 
I can imagine how many, many years ago one Dutch saw another, pouring some milk in his own coffee and he screamed: “What the hell are you doing?! That’s not the way to drink coffee. That’s just wrong!”. And so it stayed. So that now any latte-drinker has to feel ashamed and like a weirdo, every time he orders his “wrong coffee”. He wants milk in his coffee? So shameful ;)


Speaking of ordering beverages. The first time you look at a menu in this country might be a bit confusing. What’s the difference between sinaasappelsap and jus d’orange? They both mean “orange juice” so why the prices are different? It’s actually very simple: jus d’orange is a freshly squeezed juice, while the other one is from a bottle. But why to make it more difficult than needed? Is there not “freshly squeezed” term in Dutch language? Of course there is… vers geperst. But there’s a funny thing about these Dutchies. Even if there is a perfectly correct word in Dutch to name a thing, the Dutch would use French language if they wanna make it sound more fancy. After all “freshly squeezed” sounds so ordinary and stoep so common. Wouldn’t it be nice to say trottoir? You can hear the nicety… even if we’re still talking about a simple sidewalk ;) 


Let’s leave the juice. What I really struggles at the beginning with was water. I mean… why can’t they just call it “water” in a menu? Or maybe universal “aqua”? No, instead of this, you’ll find spa. Seriously? Are we going to drink or relax in a pool? Ok, ok… it’s fine. That wasn’t that difficult. But what if a waitress asks you if you want spa rood? What? I don’t wanna red water. Nor blue. Thank God our good friend always drinks sparkling water and I’ve noticed that the label is always red. So spa blauw must be still water… Ahh why?? Why can’t you call it like the whole rest of the world? Go to hell with these colors ;P

piątek, 8 listopada 2013

Uwaga na rosyjskie śmigłowce

Dostaliście w poniedziałkowe południe sms'a? Ja dostałam nawet dwa... i nie mam tu na myśli zwyczajnych, prywatnych wiadomości, tylko próbę systemu ostrzegawczego NL-Alert. W ubiegły poniedziałek, w samo południe holenderski rząd testował swój ogolnokrajowy system, który w razie wystąpienia zagrożenia ma powiadomić o tym sms-owo mieszkańców Holandii (tych z holenderskimi kartami SIM zakładam).

Sms'y to jednak nie jedyna forma ostrzegawcza. W każdy pierwszy poniedziałek miesiąca, również w południe w całym kraju rozbrzmiewają syreny. Pierwszy raz kiedy je usłyszałam, jechałam właśnie na lekcje mojego kursu NT2. Teraz w sumie zastanawiam się, jakim cudem nie słyszałam, tudzież nie zwracałam uwagi na owe syreny przez pierwsze pół roku mojego pobytu w Wiatrakowie... Wracając do rzeczy: Lekcje odbywały się na uniwersytecie, więc byłam akurat w okolicach kampusu, kiedy rozległ się alarm.
- Ehh te studenty... Znowu narozrabiali - pomyślałam.
Całe wydarzenie uznałam za nic nie znaczące. Dopiero kolejne razy zaczęły budzić moje podejrzenia. Czy to możliwe, żeby holenderscy studenci tak często powodowali takie problemy? Dopiero teściowa uświadomiła mnie pewnego razu na spacerze, kiedy to znów rozbrzmiały syreny i to w centrum miasta. Nie bardzo jednak wiedziała przed czym one niby mają ostrzegać.
- Testują je raz w miesiącu, w pierwszy poniedziałek o 12:00. Jeśli byśmy usłyszeli alarm w jakiś inny dzień, o innej porze, trzeba czym prędzej udać się do schronu.
- A gdzie jest właściwie najbliższy schron? Albo jakikolwiek? - zapytałam dociekliwie.
- Nie mam pojęcia... - roześmiała się szczerze. 

Mauryc miał jeszcze teorię, że alarm ma ostrzegać przed... nalotem Rosjan! Heee? To chyba już nie te czasy. Luchtalarm rzeczywiście wywodzi się jeszcze z okresu Zimnej Wojny, kiedy to miał słyżyć na wypadek działań wojennych lub wybuchu bomby atomowej. Dziś jego funkcją jest ostrzeganie przed różnego rodzaju niebezpieczeństwami i kataklizmami. W razie jego użycia (poza ćwiczeniami) należy szybko schronić się w domu, pozamykać okna i drzwi i włączyć radio lub telewizję, w celu uzyskania dokładniejszych informacji. Tylko czy przeciętny Holender o tym właściwie pamięta? 

A jak poszła poniedziałkowa próba NL-Alert? Tak sobie. Wiele osób nie dostało wiadomości, tak jak np. Mauryc. Ja za to dostałam dwie, więc tak jakby bilans w domu utrzymany... Widać holenderski rząd wie, kto u nas jest od zarządzania kryzysowego ;)

Watch out for the Russian's attack

Did you get a text message last Monday? I did. Even two! And I don’t mean a normal, private text message, but the one testing the Dutch warning system NL-Alert. The government tested the system nationally last Monday at noon. The text messages are supposed to warn the citizens in case of big disasters.

These messages however are not the only form of the warning system. On every first Monday of a month at 12.00 you can hear an alarm going on in every single city in the Netherlands. The first time I heard it, I was just cycling to school for my NT2 course. Now I kind a wonder how could I not notice these alarms for the first half a year of my stay in this country… But back to the case: The lessons were held at the university, so I was already around a student campus, when I heard it.

- Damn students… They messed up again - I thought.

The whole experience didn’t have any special significance to me, nor caused any suspicions, so I quickly forgot about it. At least till the next times same thing happened. Could it be, that the Dutch students are so problematic? It all came out clear, when I heard the alarm during our casual stroll with my mother-in-law. She explained me the purpose of these alarms.

- They are testing them every first Monday of a month at noon. If we’d hear it on some other day or other time, we should quickly go and hide in a shelter.
- And where is actually the closest shelter? - I asked.
- I have no idea - she laughed.

Maurice had also a great theory about these alarms. According to him they were supposed to warn us about… a Russian aircraft raid! Whaaaat? I think it’s a different decade now, isn’t it? However the Luchtalarm was indeed created already during the Cold War. It would warn Dutch citizens in case of war or nuclear explosion. Nowadays it’s used for different kinds of danger and cataclysms. If you’d hear it (except the Monday’s testing) you should quickly go home, close the doors and windows and listen to radio or TV for more information. But does anyone actually remember about that or pay any attention?

And how did this last NT-Alert attempt go? Well, not so perfect. Many people didn’t get ant message (like for example Maurice), while others got even more than one. I got two, so our household balance was fine :D Seems like the Dutch government knows how’s in charge of a crisis management in our house ;) 

czwartek, 31 października 2013

Anatomia Holendra: Dżins, botki i wiatr we włosach

- Chyba zamieniam się w Holenderkę... - przyznała grosteskowo Ania - pamiętacie jak na pierwszym kursie holenderskiego ten chłopak ze Szwecji, co Sheldona przypomina, powiedział, że każda Holenderka ma przynajmniej parę par kozaków na płaskiej podeszwie?... Ja mam je prawie wszystkie płaskie!
Klub Żon Marnotrawnych wybuchł śmiechem. Po krótkiej rozmowie doszłyśmy jednak wszystkie do wniosku, że od kiedy mieszkamy w Wiatrakowie, szpilki poszły w odstawkę. Najbardziej ubolewała nad tym Lucy, dla której wysokie obcasy, były swoistym znakiem rozpoznawczym. Szpilki, szpilkami, ale trzeba się przecież zintegrować i wmieszać w tłum!

Na naszych babskiech lunch'ykach dość często komentujemy sposób ubierania się Holenderek i porównujemy go do rodzimych trendów. Z którąkolwiek expatką bym nie rozmawiała, konkluzje są takie same. Szczególnie uderzyło mnie to parę wieczorów temu, gdy czytałam rewelacyjną książkę "Pas op, Nederlanders. Over een volk dat minder gewoon is dan het zelf denkt" ("Uwaga, Holendrzy. O ludziach, którzy są mniej normalni, niż im się samym wydaje"). Autor książki zwrócił szczególną uwagę na ten aspekt, tłumacząc (jako Holender) jego przyczyny. 

Kozaki - podstawa holenderskiej garderoby, bez względu na sezon
Jak więc wygląda przeciętna mieszkanka Holandii? Najpewniej nosi botki, albo kozaki na płaskim lub nie wielkim obcasie. Pora roku nie gra tu szczególnie roli... to obuwie rządzi od późnego lata do późnej wiosny ;) Czasem w środku lata. Ubrania najczęściej występują w nieco zgaszonych barwach, wszelkich odcieniach beżu, szarości i czerni. Biel jest szczególnie wszechobecna podczas pierwszych cieplejszych dni maja... Wtedy wyciągany jest też z szaf swoisty narodowy potworek: białe legginsy do półłydki. Holenderki lubią luz i wygodę. I to da się zauważyć w ich garberobie. Nawet wychodząc do knajpy czy na imprezę rzadko kiedy się stroją. Pod tym względem mam zawsze mały problem, szykując się na ważniejsze imprezy rodzinne.  W Polsce sprawa jest jasna: idziesz na imieniny cioci czy babci, uroczysty obiad z rodziną, do teatru - ubierz się względnie elegancko. W Holandii? A co to za różnica? Dżinsy i podkoszulek nadadzą się wsam raz. Egzamin, rozmowa kwalifikacyjna o pracę, wesele? Te same dżinsy i może koszula... Do tego rozwiane lub luźno związane włosy i naturalny makijaż (lub jego brak). W sumie jaki sens zaprzątać sobie głowę misterną fryzurą... na rowerze i tak ją wiatr potarga ;)

Dla Holendra nie wygląd ma znaczenie, ale to, co w Tobie drzemie... ;)
Dlaczego właściwie Holendrzy nie przywiązują większej wagi do ubioru? Co złego w "odstrzeleniu się" od czasu do czasu? Nic... Najzwyczajniej nie jest to ich nawyższy priorytet. W tym kraju dużo bardziej liczy się to CO sobą reprezentujesz i co masz do powiedzenia, niż to JAK się reprezentujesz. A że uwielbiaja oni rozmawiać i dyskutować godzinami, to łatwo pokazać swoje wnętrze. Tutaj wszystkim znane powiedzenie "Nie wszystko złoto, co się świeci" osiągnęło wyższy stopień wtajemniczenia. Co więcej, to niezwykle pragmatyczny naród, więc krępujące ruchy i niewygodne ciuchy lądują na samym dnie szafy (o ile do niej wogóle trafią w pierwszej kolejności). Zresztą umówmy się, czy krawat i garnitur robią z człowieka specjalistę w jego dziedzinie? 

Tą postawę można doskonale podsumować popularnym holenderskim powiedzonkiem: "Doe maar normaal dan ben je al gek genoeg"... Zachowuj się normalnie, a będziesz już wystarczająco szalony! ;)

Dutchman's Anatomy: Jeans, boots and wind in your hair

- I think I’m turning into Dutch… - said grotesquely Anna – Do you remember that Swedish guy from our first language course? The Sheldon-alike one? Remember that he once said, that every Dutch woman has at least few pair of flat boots?... Well, mines are almost all flat!
The Wasteful Wives Club burst into laughter. However, after a short discussion we all came to conclusion that since we live in the Netherlands, we barely ever wear heels anymore. It was most painful to admit for Lucy, for whom heels used to be a kind of trademark. Heels might be pretty, but when in Rome, do as the Romans do!


During our ladies lunch meetings we tend to talk a lot about how Dutch women dress and compare it to the trends we know from our homelands. Every expat girl I’ve ever talked to has exactly same observations. It hit me even more, when I was reading “Pas op, Nederlanders. Over een volk dat minder gewoon is dan het zelf denkt” (“Watch out, the Dutch. About the people who are less normal than they think themselves”). The author had some interesting insights about that aspect and explained (as a Dutchman) where does it come from. 

Boots - the must-have in any Dutch closet, no matter the season
So how does an average Dutch woman look like? Most likely she’s wearing boots or ankle boots, flat or on tiny heel. The season doesn’t matter… These shoes are on from indian summer to late spring. Sometimes also in the middle of the summer  ;) Cloths are usually in muted, subdued colours. All shades of beige, grey, navy and black. White is super popular, especially on the first warmer days of May. It’s also the season for a kind of national clothing disaster: white leggings.


Dutch women like to feel cool and comfy. And you can see it just going through their wardrobe. Even when they are going out to a pub or a party with their friends, they don’t overly dress up. They keep it simple and casual. I always had a problem with it, when we were going to some bigger family event. In Poland it’s easy: whether you’re going to your aunts tea party, grandma’s birthday, festive dinner with your family or a theatre, you always dress smart. In the Netherlands? What difference does it make? Jeans and tee’s are fine. An exam, a job interview, a wedding? Same jeans and maybe a shirt (so you won’t look sloppy). Hair down or loosely tied and light, natural make-up (or no make-up). After all what’s the point of  styling your hair… the wind is gonna ruin it anyway while you’re cycling :) 

For the Dutch the surfice is not the most important... but the beast that's inside you... ;)
So why do Dutch people pay rather little attention to their looks? What’s wrong in getting fancy dressed up once a time? Nothing… It’s just not their highest priority. Of course it doesn’t mean they look sloppy and totally careless. Simply in this country it’s more important WHAT you represent and have to say, rather than HOW you represent it. And since they love to talk and discuss for hours, it’s easier to show their “inside beauty”. “All that glitter is not gold”-saying has reached another level here. It’s a very pragmatic nation. If clothes are not comfortable, why would you wear them? Now let’s be honest: does wearing a tie and a suit make you an expert in your field?


This attitude fits perfectly to a popular Dutch saying: “Doe maar normal dan ben je gek genoeg”… Act normal and you’re already crazy enough! ;) 

poniedziałek, 21 października 2013

Zasadzki na poszukujących pracy

Szukanie stałej pracy potrafi być czasem ciężkie. Szczególnie, jeśli przeprowadzisz się do innego kraju i nie posługujesz się biegle językiem urzędowym. A tym bardziej jeśli mieszkasz na prowincji. Dlatego postanowiłam się niedawno przekwalifikować i zdobyć mową wiedzę, nowe umiejętności. Zaczęłam roczny kurs zawodowy (po holendersku!). Parę dni temu zaktualizowałam też swoje CV na jednym z portali, jak na grzecznego poszukiwacza pracy przystało. Wkrótce po tym zadzwonił telefon.

Przesympatyczna pani z działu rekrutacji pewnej firmy (której nazwa nic mi nie mówiła) powiedziała, że znalazła moje CV na tejże stronie i ma dla mnie propozycję. Posypały się komplementy pod moim adresem, a że to znam języki obce, a to że pracowałam tam i tu... Przyznam, że po tylu listach odmownych, aż miło mi się zrobiło, że ktoś w końcu mnie docenia. Następnie bardzo entuzjastycznie przeszła do opisu samego stanowiska, które to chciała mi zaoferować. Na sam dźwięk słowa "sales" dreszcz przeszedł mi po plecach, a usta mimowolnie się wykrzywiły. Nie lubię starsznie sprzedaży i odrazą napawa mnie napraszanie się potencjalnym klientom, jednocześnie próbując im wcisnąć coś, czego nie potrzebują, ale w oczach sprzedawcy, jest to absolutnie niezbędne do dalszej egzystencji. Wrr... Jednak po dwóch latach nauki i upodlenia przez imanie się przeróżnych dorywczych prac, nawet to stanowiło dla mnie kąsek, niczym kość dla wygłodniałego psa. Umówiłyśmy się czym prędzej na spotkanie i natychmiast otrzymałam maila potwierdzającego miejsce, datę i godzinę. 

Uradowana podzieliłam się wiadomością z Maurycym, a następnie zaczęłam przeglądać ich stronę internetową. W końcu na spotkanie wypada przyjść przygotowaną, ale o dziwo strona nie zawierała żadnych konkretów. Na szczęście Maurycy też zrobił w sieci małe dochodzenie. Zanim jeszcze wrócił z pracy, doniósł mi o bardzo rozczarowujących informacjach jakie znalazł. Szybko zweryfikowałam to sama, również wpisując w wyszukiwarkę nazwę firmy. 

Firma Appco zdecydowanie nie ma dobrej opinii. W sieci można znaleźć całą masę donosów o ich podstępnych sztuczkach i żale osób, które się na to złapały. Zawsze zaczynało się tak samo: przemiła pani znajduje CV na portalu i dzwoni z propozycją. Oczywiście rozpływa się od och-ów i ach-ów na nasz temat. Następnie na spotkaniu zapoznawczym czym prędzej dają do podpisania dokumenty, które jak się okazuje potem uwiązują na dobre. Co gorsza, nie oferują umowy o pracę, ani kontraktu (a tym samy już łamią zasady korzystania z portali, gdzie zamieszcza się CV), jedynie zobowiązują kandydata do założenia działaności gospodarczej jako partnera podmiotu. Praca rzeczywiście jest w sprzedaży... na zasadzie chodzenia od drzwi do drzwi. Stałego wynagrodzenia też nie ma, jedynie prowizja ze sprzedaży (zyli, żeby zobaczyć jakiekolwiek pieniądze na oczy trzeba się nieźle nachodzić). Wywiązać się z tej umowy też nie łatwo i cała masa osób, które ją podpisały, popadła w niezłe problemy finansowe w związku z tą współpracą. 

Wiarygodność tych skarg potwierdza nawet Wikipedia (serio, jak wielkie firma musi robić przekręty, żeby znalazło się to nawet w Wikipedii?) oraz fakt, że programy takie "Radar" wzięły ich działalność pod lupę. Niestety przez mnogość podmiotów (dlatego każdy kandydat musi zarejestrować własną działaność gospodarczą) ciężko z nimi walczyć i pozywać każdego do sądu. Ehh... co za cios.

Jak możecie się łatwo domyślać, na spotkanie nie poszłam. Nie będę nawet ryzykować, bo właśnie na takich spragnionych pracy, naiwnych istotkach oni żerują. Także uważajcie... Dla mnie to tylko kolejny dowód na nieskuteczność (a w tym wypadku wręcz szkodliwość) biernego szukania pracy. 

A trap for job seekers

Looking for a job can be a bitch. Especially if you moved to another country and you don’t speak fluent their language. Even worse if you live in a province. That´s why I decided to change my qualifications and learn something new and more useful. I started a year-long professional training (in Dutch!). Few days ago I also updated my CV on one vacancy website. Soon after that, my phone rang.

A very nice lady from a recruitment department of a company I have never ever hear about called with an offer. She started complementing my skills and job experience (oh, all those languages and previous jobs…) and I felt really pleased, that after so many rejections someone is finally appreciating me. Than she enthusiastically moved to describing the vacancy. When I heard word “sales” I shook in disgust. I seriously dislike this particular kind of job and hate when someone intrudes the potential clients trying to sell them what they don’t need, while implying  that it’s absolutely essential for their existence.  However, after two years of studying a new language and abasement by doing several random (and crap) part-time jobs, this sounded like they are throwing me a bone. We agreed for a meeting. I also immediately got an e-mail with confirmation of our appointment.

I happily shared this news with Maurice and checked their website to do a little research. Quite surprising, there was not many information there and definitely nothing specific. Luckily Maurice also did his little investigation. He called me back with some very disappointing news. I quickly checked it myself by typing the name of the company into Google.

Appco (that’s how they’re called) definitely doesn’t have a good opinion. On internet you can find a lot of stories of people who got caught into their trap. It always starts the same way: a nice lady finds your CV on a vacancy website and calls you with a job offer. Of course she’s extremely positive about you. You make an appointment, where they give you some papers to sign as soon as possible. Later it’s hard to get out of the whole deal. No the worst parts: they don’t give you a contract, but force you to register your own business as their partner (in this moment they are already violating the rules of using the vacancy websites). The job itself is indeed in sales… door to door sales! There’s also no basic salary, just a commission if you manage to sell something. So to see some actual money, you’d have to knock to many doors. Terminating the agreement is also not so easy. Many people who have signed it got into big financial trouble because of it.
To make it sound even more ridiculous, the negative information like this are to be found as well on Wikipedia. I mean, how bad it has to be, that it’s even on Wikipedia? Not only there actually. A Dutch TV show “Trosradar” investigated the company. Unfortunately there are too many partners registered to fight with all of them or sue them in court.


As you may suspect, I didn’t go to the meeting. I preferred not to take a risk (and not to waste my time). You also watch out! For me it was yet another proof that a passive job seeking can be nothing but useless (or in this case even harmful). 

poniedziałek, 14 października 2013

Domówka pod wiatrakami

Jak Wam minął weekend moi Drodzy? Nam bardzo zabawowo. Świętowaliśmy drugą rocznicę mojej przeprowadzki do Wiatrakowa i w związku z tym urządziliśmy małą imprezkę dla przyjaciół i najbliższych znajomych. Aż dziw przyznać, ale była to tak naprawdę pierwsza prawdziwa domówka jaką urządziliśmy w naszym Kurniku. Było dużo śmiechu, kolorowych drinków i dobrych przekąsek. Nawet kot się dobrze odnalazł w tym całym zamieszaniu i tłum nie przeszkadzał Sloeber ani trochę. Wszyscy chcieli ją głaskać, więc była w siódmym niebie. 

2 jaar in Nederland!
Po tych dwóch latach mogę stwierdzić, że nasza nie wyglądała ani typowo po holendersku, ani po polsku. Nie było sałatek, talerza wędlin i półmiska chipsów (jak to w Polsce zwykle się odbywa) i nie siedzieliśmy wokół suto zastawionego stołu. Nie była to też jednak impreza stojąca z butelką Heinekena w dłoni. Wyszło coś pomiędzy, czyli... międzynarodowo ;)

A jak właściwie wyglądają holenderskie domówki? Zależy oczywiście od tego czy idziemy do znajomych czy na imprezę rodzinną. Ta druga całkiem przypomina nasz polski odpowiednik, z tą różnicą, że stół nie ugina się od jedzenia, a pani domu nie biega cały czas na trasie kuchnia - goście. Jeśli wybieramy się natomiast to znajomych na parapetówkę lub urodziny, gdzie liczba gości będzie przekraczać 10 osób, to z pewnością możemy spodziewać się pewnych stałych elementów:
  1. Stoliki barowe, przy których goście się gromadzą na stojąco, żeby podyskutować w grupkach i ewentualnie odstawić na chwilę swoją butelkę 0,33 iście holenderskiego piwa lub lampkę wina. Na bardziej eleganckich imprezach i oficjalnych borrelach można przyuważyć je w wersji przystrojonej jakimś materiałem zakrywającym mało estetyczne nóżki ;) W wielu domach już owe stoliki widziałam i jednego tylko wciąż nie wiem... czy każdy szanujący się Holender takowy stolik posiada? Pożyczają je sobie czy skądś wynajmują? Tej tajemnej wiedzy jeszcze nie posiadłam niestety. Ktoś wie??

    Statafelts w wersji galowej
  2. Gehakt balletjes, czyli klopsiki mięsne (najczęściej w sosie pomidorowym)! Nie ma że boli, bez nich imprezy nie ma. Nawet u nas były (nad którymi Mauryc dzielnie pracował, podczas gdy ja przygotowałam 4 inne rodzaje przekąsek ;)). 
  3. Innym często spotykanym rodzajem hapje, czyli właśnie przekąsek są bitterballen. Te wszechobecne kuleczki smażone w głębokim tłuszczu rozchodzą się na imprezach i w barach niczym świeże bułeczki. Chrupiące w wierzchu, miękkie i gorące w środku, obowiązkowo maczane w musztardzie, mają w sobie to coś, że każdy po nie sięga, gdy tylko taca z nimi wjedzie w pole widzenia.

    Nie ma bardziej holenderskiej przekąski niż bitterballen
  4. Zakąski to dla Was mało? Często spotkałam się też z tym, że gospodarze serwowali też danie gorące i za każdym razem była to... zupa! Także idąc na domówkę, nie ma się co specjalnie nastawiać na jedzenie.
  5. Jeśli chodzi natomiast o napoje, panuje samoobsługa. Nikt nie będzie chodził z butelką wina czy wódki (zresztą nie często spotykaną) i polewał innym. Co najwyżej Twój rozmówca może zauważyć pustkę w Twoich dłoniach i zaproponować, że coś Ci przyniesie, kiedy sam będzie wybierał się do "wodopoju" czyli lodówki ;) Lodówki wypełnionej oczywiście po brzegi butelkami piwa i wina. Drinki i koktajle? To już prawdziwa burżuazja i zdarza się na naprawdę dużych imprezach domowych. Oczywiście trzeba je sobie też samemu zrobić ;)
  6. O nastrój trzeba oczywiście zadbać, więc światła powinny być przygaszone. Główne źródło światła to migoczące świeczki, lampki choinkowe i ewentualnie jakaś mała lampka upchnięta w rogu. W takich dopiero okolicznościach jest naprawdę gezellig. 
  7. I na koniec moja "ulubiona" tradycja, ale spotykana tylko na urodzinowych imprezach: Gratulowanie! Życzenia składa się niemal wszystkim. Nie tylko jubilatowi, nie nie, to byłoby zbyt łatwe. Obowiązkowo trzeba pogratulować też z tej okazji rodzicom, rodzeństwu, partnerowi/partnerce, a tak na dobrą sprawę to czemu by też nie wszystkim przyjaciołom. Ot tak, żeby było weselej ;) Przez to zawsze czuję się jak jakiś gbur i ignorant w oczach Holendrów, bo zwykle nie wiem kto jest z kim spokrewniony i komu należy jeszcze życzenia składać. Ehh...
Też macie podobne spostrzeżenia? O czymś zapomniałam? Coś innego jeszcze rzuciło Wam się w oczy? 

czwartek, 3 października 2013

Nocleg u Czerwonobrodego

- A wiesz, mieliśmy tu niedawno Twojego czytelnika! - nagle przypomniał sobie rozentuzjazmowany Paul.
- Jak to? - spytałam zaskoczona.
- Pewien Polak zatrzymał się tu. Przyjechał do Nijmegen studiować. Siedzieliśmy kiedyś z nim na balkonie i zapytaliśmy, czemu akurat tutaj. Powiedział, że czytał bloga pewnej dziewczyny z Polski, która tu mieszka i spodobało mu się miasto z jej opisów. Nie wiem ile Polek pisze o Nijmegen, ale chyba nie wiele...

Aż mi się ciepło na sercu zrobiło na myśl, że zachęciłam kogoś do odwiedzenia tego miasta. Mam tylko nadzieję, że nie rozczarowało jak do tej pory? W każdym razie serdecznie tegoż Pana pozdrawiam i zachęcam innych do wizyty! Szczególnie, że od paru miesięcy (jak wspominałam już wcześniej na facebook'owym fanpage'u) nocleg wcale nie musi być już tak drogi. Panie i Panowie, z radościom przedstawiam Wam pierwszy i jedyny w Nijmegen: Hostel Barbarossa!

nijmegen, tani nocleg, budget traveling

Plany otwarcia sięgały pamięcią dłużej, niż moja znajomość z Maurycem. To właśnie jeden z jego przyjaciół dokonał tego bardzo wyczekiwanego czynu i otworzył jedyny hostel w Nijmegen. Zakładam, że idea hosteli jest większości z Was dość dobrze znana, jednak gdyby znalazła się jakaś zabłąkana duszyczka, która jeszcze nie jest pewna czym tego typu dobytek różni się od hotelu, już spieszę wyjaśniać. Hostel to rodzaj nieco lepszego (zazwyczaj) i mniejszego schroniska w środku miasta. Nie ma tu room service, ani sztywnych recepcjonistów, jest za to luźna atmosfera, salon i kuchnia do własnego użytku oraz wesoły, przyjacielski staff. Pokoje są najczęściej wieloosobowe (w przypadku Barbarossy jest to jeden 5-osobowy dorm), ale także mniejsze, prywatne (tutaj dwa pokoje 2-osobowe). Łazienki są również współdzielone, ale w hostelu nie chodzi o luksus, tylko o poznawanie nowych ludzi, ten niepowtarzalny klimat i uczucie podróżowania. I co najważniejsze: ceny są znacznie niższe, niż w jakimkolwiek hotelu lub przeciętnym B&B. 




Barbarossa choć położony jest w samym centrum miasta, nie cierpi w powodu hałasu. Schowany w cichym podwórzu, otoczony drzewami pozwala poczuć się jak w domu. A przy tym stanowi świetną bazę wypadową, będąc o rzut kamieniem od popularnego parku Valkhof (gdzie od wiosy do jesieni regularnie odbywają się koncerty i imprezy), głównego placu Grote Markt, deptaczku nad brzegiem rzeki Waal oraz mnóstwa kawiarni, knajpek, restauracji i sklepów. 

A co wyróżnia ten hostel spośród innych? Na pierwszy rzut oka rzucają się oryginalne meble, które poniekąd odzwierciedlają zamiłowanie właściciela do stylu retro, jeśli chodzi o wnętrza. Po drugie mieści się w starym, ponad 160-letnim budynku i w jego bezpośrednim sąsiedztwie można zobaczyć sporo budynków, uznanych przez miasto za zabytkowe. Po trzecie, nieco artystyczna atmosfera. Na piętrze powyżej hostelu mieści się pracownia paru młodych artystów, którzy często kręco się po kuchni lub tarasie z kubkiem gorącej, czarnej kawy oraz równie często... witają nowych gości i dokonują check-in'ów ;) 





Hostel jest narazie młodziutki i wciąż jeszcze się rozwija. Pojawiają się nowe elementy, coś się ulepsza, coś poprawia. W przyszłości planuje się powiększyć oraz otworzyć w piwnicach galerię, gdzie mogą odbywać się również zamknięte imprezy. Klimat już teraz jest radosny i... lekko awangardowy, więc jeśli planujecie wizytę w Nijmegen, to nie wahajcie się i czym prędzej zajrzyjcie do Czerwonobrodego ;)



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...